Je bent verplicht te helpen!

Soms gaat het wel eens mis

Het leuke van een nieuw vak geven is dat je zelf de helft ook nog niet helemaal precies snapt. Dat maakonderwijs goed is en dat leerlingen er veel leren, ziet iedere docent die ermee bezig is. Maar waarom en hoe dat dan precies werkt, dat wordt veel slechter begrepen. Gelukkig tasten we niet helemaal in het duister. Vanuit het platform Maker Education Nederland (http://www.makered.nl) hebben we contacten met collega’s in heel Nederland en soms zelfs daar buiten.

Zo leerde Erik Hofman ons dat in zijn lessen leerlingen verplicht zijn elkaar te helpen (volg hem op Twitter! https://twitter.com/hofje71) . Dat wilden wij dus ook, dus dat was de eerste (en zo ongeveer enige) regel die we invoerden. Maar helpen moet met de handen op de rug (dank weer aan Erik).

Wij vinden het belangrijk dat leerlingen elkaar helpen. Immers, als docent sta je alleen voor een groep van bijna dertig leerlingen die allemaal met hun eigen opdrachten bezig zijn. Je kunt het simpelweg niet alleen. Belangrijker echter nog dan dat is het helpen van een ander een waanzinnige drijfveer is voor de eigen, intrinsieke, motivatie (over die motivatie later meer, want hoe houd je leerlingen gemotiveerd als ze geen cijfers kunnen halen?).

Dus deze week waren leerlingen druk bezig om aan elkaar uit te leggen hoe de lasersnijder werkte, hoe ze dan toch echt die Extrude optie in Fusion 360 het beste konden  toepassen en waarom de mBot niet gewoon in een rechte lijn rechtdoor reed. Toch waren niet alle leerlingen tevreden aan het einde van de les. Wat bleek? Ze waren zo druk bezig geweest met uitleggen, dat ze geen tijd hadden gehad voor hun eigen opdracht. Want ja, ze waren verplicht geweest te helpen. Oeps… misschien moeten we volgende week de regel iets aanpassen.

 

Oma Nelk, kunt u mij helpen?!?

Na de klas verteld te hebben wat ze moeten doen, gaan ze ijverig de benodigde spullen pakken. Het duurt 42 seconden totdat de eerste vinger omhoog gaat. “Oma Nelk, kunt u mij helpen?!? Ik snap het niet”. Van binnen zucht ik heel even, want ik had toch echt gisteravond nog al het lesmateriaal nagelopen, om te controleren of ze er echt gelijk mee aan de slag konden.

“Heb je de opdracht al gelezen?”

“Nee” (gelukkig, het ligt niet aan mij)

“Doe dat dan eerst even, dan kom ik je daarna helpen”

Voor mij zit de allereerste groep leerlingen die ik lesgeef in Ontwerpen & MAken, afgekort OMA. Zo sta ik dan ook in het rooster van de leerlingen:

En ach ja, ze mogen mij dus best oma noemen, dat is niet erg. Het vak is nieuw en wordt nergens op deze manier  gegeven. Lasersnijden, 3D printen, programmeren, solderen, we proberen het allemaal een plek te geven. Het lesmateriaal schrijven we zelf. De eerste groep leerlingen zijn onze betatesters, maar eigenlijk hoop ik dat alle volgende groepen dat ook zullen zijn. Er is immers niet leuker dan dingen uitproberen en te kijken hoe het gaat.

Lezen blijkt lastig voor de leerlingen, zelfs al zijn het gymnasium leerlingen. Maar één zin blijkt goud waard, vandaar dat ik het graag met jullie deel (geleend van mijn collega Lazet):

“Ik ga het nu aan jou uitleggen, maar let goed op, want jij moet het dus straks aan de rest uitleggen”

Negentig minuten lang is het een chaos in het lokaal, maar ik geniet. Er worden steden ontworpen én gebouwd. Er worden robots in elkaar gezet en laptops uitgescholden. Na negentig minuten moeten ze toch echt opruimen. Om 16:00 staan ze weer voor deur. Of ze ook na schooltijd mogen komen om weer dingen te maken. Natuurlijk!

Virtual Reality in de klas

Paar weken geleden kreeg ik een HTC Vive in handen. Zelden was het gelijk zo duidelijk wat de toepassingen voor het onderwijs waren. Loop rond in het Colosseum, sta naast een gigantische dinosaurus, experimenteer met de horizontale worp door een kanon af te schieten op een schip. Zie ook de trailer van HTC Vive hieronder.

Dus, tijd om er een te kopen voor mijn leerlingen! Dankzij een innovatie potje van de gemeente Schiedam kunnen we een volledige set aanschaffen om de mogelijkheden én onmogelijkheden in kaart te brengen. Wat gaan we ermee doen? Geen idee precies, maar gaaf wordt het wel. Daarmee twee oproepen:

@Al mijn leerlingen: kom met je ideeën en je mag ze zelf testen

@Alle docenten: heb je ervaring met VR in het onderwijs of ga je ermee beginnen, laten we samenwerken!

Lang Leve LOF

Veel van wat ik op dit moment doe op school, was niet mogelijk geweest zonder het Leraren Ontwikkelfonds (afgekort het LOF). Dankzij een subsidie van ruim € 20000,- van het LOF ben ik in staat geweest om het eerder genoemde robotica project te draaien, is onze Maakplaats nu een feit en kan volgend jaar het vak Ontwerpen en Maken gaan draaien. Daarom, een film over het LOF:

Masterclass Programmeren STGS

Wat doe je als je een grote mond hebt gehad en aan je rector beloofd hebt dat je met brugklassers vanaf volgend jaar gaat programmeren? En dan niet programmeren in Scratch (dat blijft wat mij betreft te beperkt), maar gewoon met een Arduino. Dan maak je lesmateriaal en ga je dat gewoon testen. En wie zijn er betere testers dan de huidige generatie leerlingen in groep 7 en 8? Precies. Zo gezegd, zo gedaan, promo eruit en poef, drie dagen later waren er 70 aanmeldingen. Enigszins lichte paniek, want zoveel tegelijk dat wordt wat veel.

Dreamteam STGS

“Masterclass Programmeren STGS” verder lezen

Workshop Next Level Arduino

Als ik één ding geleerd heb afgelopen jaar van de Maakbeweging (of zo je wilt: Maker Movement) het afgelopen jaar dan is het wel dat iedereen die ik tegenkom boordevol ideeën zit. Eigenlijk zou ik ze allemaal tegelijk willen uitvoeren. Het liefst met leerlingen erbij. Nu lukt dat tot op zekere hoogte met de Maakplaats, maar vandaag kwam daar alweer het volgende idee bij.

Een workshop van het Betasteunpunt Zuid-Holland ging over Next Level Arduino. Een wat cryptische titel, maar ik had er zin in. Chris Verhoeven van Robovalley zou namelijk komen spreken en als iemand een originele kijk heeft op met name Robotica, dan is hij het wel. Zijn stelling? Robots zijn gewoon dieren. Kijk hier zelf maar.

Zijn specialisatie zijn zwerm robots, eenvoudige robots die samenwerken om moeilijke taken te volbrengen, zoals bijvoorbeeld mieren en bijen ook samen werken. Dat was dan ook het doel van vandaag. Maak een eenvoudige, vliegende robot.

Nu kennen we allemaal wel drones, maar die zijn ingewikkeld om te programmeren en crashen vaak. Het is niet makkelijk om een berg motortjes en accu’s in de lucht te houden, laat staan te besturen. De even simpele als geniale oplossing kwam van Maarten Vissen en Nop Velthuizen. Gebruik een helium ballon, monteer er twee servomotoren met een hoogte sensor en een arduino nano aan. En klaar is JP.  De afbeelding hieronder zegt genoeg.

 

Na het gebruikelijke gepruts met libraries en drivers (tip: koop nooit Arduino’s met een CH340 chipset, ze leveren meer gezeur op dan de kostenbesparing rechtvaardigt) en het ijken van de hoogte sensor zat onze blimp binnen een uurtje in elkaar. En wat is het een elegante oplossing voor een voorheen moeilijk probleem. Eindelijk kan mijn Arduino vliegen! De massa is wat beperkter dan die van een drone, maar het plezier en de mogelijkheden zijn er niet minder om. Nu had ik gehoopt de Blimp mee naar school te mogen nemen om hem door de aula te laten vliegen. Dat ging helaas niet door. Dus nu moeten jullie het doen met dit kleine filmpje. En ja, deze moeten we nu dus ook gaan maken op school. Leerlingen, jullie weten wat je te doen staat!

Eerste lesmateriaal online

Zoals beloofd staat nu het eerste lesmateriaal dat ik ontwikkeld heb online. De module Robotica voor klas 3 VWO/Gymnasium is door iedereen vrij te gebruiken, aan te passen en te verbeteren. Je vindt het onder het kopje lesmateriaal. Opmerkingen? Ik hoor ze graag!

Website up and running

Na een lange afwezigheid van dit blog wordt het tijd om dit weer eens op te pakken. In opdracht van Per-Ivar Kloen: je moet delen wat je maakt zodat anderen er weer van kunnen leren. Of jullie van mijn ervaringen kunnen leren betwijfel ik nog, maar de tijd zal het leren. Het wordt in ieder geval leuk om mijn ervaringen op te schrijven, zodat ik er zelf nog eens op kan reflecteren. Bij deze dus de eerste blogpost.

Under construction

Tsja, wat doe je dan als je allerlei errors krijgt na een update van je website? En als je dan ook nog zo stom bent geweest om geen back-up te maken? Dan maak je een nieuwe website! Een voordeel, lelijker dan de oude kan hij in ieder geval niet worden. Stay stuned!