Oma Nelk, kunt u mij helpen?!?

Na de klas verteld te hebben wat ze moeten doen, gaan ze ijverig de benodigde spullen pakken. Het duurt 42 seconden totdat de eerste vinger omhoog gaat. “Oma Nelk, kunt u mij helpen?!? Ik snap het niet”. Van binnen zucht ik heel even, want ik had toch echt gisteravond nog al het lesmateriaal nagelopen, om te controleren of ze er echt gelijk mee aan de slag konden.

“Heb je de opdracht al gelezen?”

“Nee” (gelukkig, het ligt niet aan mij)

“Doe dat dan eerst even, dan kom ik je daarna helpen”

Voor mij zit de allereerste groep leerlingen die ik lesgeef in Ontwerpen & MAken, afgekort OMA. Zo sta ik dan ook in het rooster van de leerlingen:

En ach ja, ze mogen mij dus best oma noemen, dat is niet erg. Het vak is nieuw en wordt nergens op deze manier  gegeven. Lasersnijden, 3D printen, programmeren, solderen, we proberen het allemaal een plek te geven. Het lesmateriaal schrijven we zelf. De eerste groep leerlingen zijn onze betatesters, maar eigenlijk hoop ik dat alle volgende groepen dat ook zullen zijn. Er is immers niet leuker dan dingen uitproberen en te kijken hoe het gaat.

Lezen blijkt lastig voor de leerlingen, zelfs al zijn het gymnasium leerlingen. Maar één zin blijkt goud waard, vandaar dat ik het graag met jullie deel (geleend van mijn collega Lazet):

“Ik ga het nu aan jou uitleggen, maar let goed op, want jij moet het dus straks aan de rest uitleggen”

Negentig minuten lang is het een chaos in het lokaal, maar ik geniet. Er worden steden ontworpen én gebouwd. Er worden robots in elkaar gezet en laptops uitgescholden. Na negentig minuten moeten ze toch echt opruimen. Om 16:00 staan ze weer voor deur. Of ze ook na schooltijd mogen komen om weer dingen te maken. Natuurlijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *