Oma Nelk, kunt u mij helpen?!?

Na de klas verteld te hebben wat ze moeten doen, gaan ze ijverig de benodigde spullen pakken. Het duurt 42 seconden totdat de eerste vinger omhoog gaat. “Oma Nelk, kunt u mij helpen?!? Ik snap het niet”. Van binnen zucht ik heel even, want ik had toch echt gisteravond nog al het lesmateriaal nagelopen, om te controleren of ze er echt gelijk mee aan de slag konden.

“Heb je de opdracht al gelezen?”

“Nee” (gelukkig, het ligt niet aan mij)

“Doe dat dan eerst even, dan kom ik je daarna helpen”

Voor mij zit de allereerste groep leerlingen die ik lesgeef in Ontwerpen & MAken, afgekort OMA. Zo sta ik dan ook in het rooster van de leerlingen:

En ach ja, ze mogen mij dus best oma noemen, dat is niet erg. Het vak is nieuw en wordt nergens op deze manier  gegeven. Lasersnijden, 3D printen, programmeren, solderen, we proberen het allemaal een plek te geven. Het lesmateriaal schrijven we zelf. De eerste groep leerlingen zijn onze betatesters, maar eigenlijk hoop ik dat alle volgende groepen dat ook zullen zijn. Er is immers niet leuker dan dingen uitproberen en te kijken hoe het gaat.

Lezen blijkt lastig voor de leerlingen, zelfs al zijn het gymnasium leerlingen. Maar één zin blijkt goud waard, vandaar dat ik het graag met jullie deel (geleend van mijn collega Lazet):

“Ik ga het nu aan jou uitleggen, maar let goed op, want jij moet het dus straks aan de rest uitleggen”

Negentig minuten lang is het een chaos in het lokaal, maar ik geniet. Er worden steden ontworpen én gebouwd. Er worden robots in elkaar gezet en laptops uitgescholden. Na negentig minuten moeten ze toch echt opruimen. Om 16:00 staan ze weer voor deur. Of ze ook na schooltijd mogen komen om weer dingen te maken. Natuurlijk!

Workshop Next Level Arduino

Als ik één ding geleerd heb afgelopen jaar van de Maakbeweging (of zo je wilt: Maker Movement) het afgelopen jaar dan is het wel dat iedereen die ik tegenkom boordevol ideeën zit. Eigenlijk zou ik ze allemaal tegelijk willen uitvoeren. Het liefst met leerlingen erbij. Nu lukt dat tot op zekere hoogte met de Maakplaats, maar vandaag kwam daar alweer het volgende idee bij.

Een workshop van het Betasteunpunt Zuid-Holland ging over Next Level Arduino. Een wat cryptische titel, maar ik had er zin in. Chris Verhoeven van Robovalley zou namelijk komen spreken en als iemand een originele kijk heeft op met name Robotica, dan is hij het wel. Zijn stelling? Robots zijn gewoon dieren. Kijk hier zelf maar.

Zijn specialisatie zijn zwerm robots, eenvoudige robots die samenwerken om moeilijke taken te volbrengen, zoals bijvoorbeeld mieren en bijen ook samen werken. Dat was dan ook het doel van vandaag. Maak een eenvoudige, vliegende robot.

Nu kennen we allemaal wel drones, maar die zijn ingewikkeld om te programmeren en crashen vaak. Het is niet makkelijk om een berg motortjes en accu’s in de lucht te houden, laat staan te besturen. De even simpele als geniale oplossing kwam van Maarten Vissen en Nop Velthuizen. Gebruik een helium ballon, monteer er twee servomotoren met een hoogte sensor en een arduino nano aan. En klaar is JP.  De afbeelding hieronder zegt genoeg.

 

Na het gebruikelijke gepruts met libraries en drivers (tip: koop nooit Arduino’s met een CH340 chipset, ze leveren meer gezeur op dan de kostenbesparing rechtvaardigt) en het ijken van de hoogte sensor zat onze blimp binnen een uurtje in elkaar. En wat is het een elegante oplossing voor een voorheen moeilijk probleem. Eindelijk kan mijn Arduino vliegen! De massa is wat beperkter dan die van een drone, maar het plezier en de mogelijkheden zijn er niet minder om. Nu had ik gehoopt de Blimp mee naar school te mogen nemen om hem door de aula te laten vliegen. Dat ging helaas niet door. Dus nu moeten jullie het doen met dit kleine filmpje. En ja, deze moeten we nu dus ook gaan maken op school. Leerlingen, jullie weten wat je te doen staat!